Ustaw tarczę
Zadbaj o równomierne oświetlenie tarczy i unikaj odblasków oraz ostrych cieni. Tarcza musi być zamocowana stabilnie i jak najmniej drgać – w przeciwnym razie obraz z kamery się przesuwa, a rozpoznawanie na tym cierpi.
Krok po kroku do strzelania – dla wszystkich trzech metod: telefon na lunecie, kamera do lunety USB/UVC lub stacjonarna kamera Wi-Fi obok tarczy.
Są trzy sposoby na uzyskanie obrazu tarczy. Wybierz swój zestaw – instrukcja pokaże wtedy dokładnie te kroki, które dotyczą ciebie. Który sposób jest możliwy w twojej konkurencji, znajdziesz w przeglądzie tarcz.
Zadbaj o równomierne oświetlenie tarczy i unikaj odblasków oraz ostrych cieni. Tarcza musi być zamocowana stabilnie i jak najmniej drgać – w przeciwnym razie obraz z kamery się przesuwa, a rozpoznawanie na tym cierpi.
Użyj stabilnego statywu i ustaw lunetę obserwacyjną tak, aby wstrząsy na stanowisku były jak najmniejsze. Wyceluj lunetę centralnie w czarne pole tarczy.
Użyj stabilnego uchwytu na okularze. Unikaj przecieków światła między okularem a kamerą. Użyj aplikacji aparatu, aby sprawdzić obraz w wizjerze. W tym celu ustaw aparat na format obrazu 1:1, bez zoomu cyfrowego. Główny aparat musi patrzeć przez lunetę współosiowo.
Otwórz aplikację i wybierz żądaną konkurencję.
Wybierz rodzaj tarczy i kaliber. Opcjonalnie można korzystać z wykrywania strzału po dźwięku. W wersji Free dostępne są tarcza 25 m precyzja oraz tarcza 10 m do pistoletu pneumatycznego.
Kalibracja to kluczowy krok: aplikacja rozpoznaje środek i pierścienie. Ustaw telefon i lunetę tak, aby tarcza znalazła się w obrazie z kamery, i stuknij „Kalibruj”.
Tarcza lub jej czarne pole powinny być widoczne na środku obrazu. Dla tarcz „Precyzja 25 m” i „Pistolet pneumatyczny 10 m” pierścienie 5–6 powinny być jeszcze w całości widoczne. Dla „Pojedynek 25 m” – białe poziome paski aż do pierścienia 7. WSKAZÓWKA: kalibrację możesz wypróbować także bez lunety, aby wyczuć, jaki obraz w wizjerze jest potrzebny. Po prostu stań ze smartfonem przed tarczą i znajdź optymalny kadr do udanej kalibracji.
Udaną kalibrację poznasz po czerwonym pierścieniu i czerwonym krzyżyku, które leżą dokładnie na czarnym polu. Jeśli nie wyglądają wiarygodnie, w ciągu 4 s stuknij NOWA i powtórz kalibrację. Jeśli wszystko jest OK, program automatycznie przechodzi dalej.
Jeśli program nie znajdzie żadnych charakterystycznych cech, wyświetlany jest obraz czarno-biały. Również w tym przypadku stuknij NOWA i powtórz kalibrację.
Aplikacja wykrywa strzały wizualnie, a na życzenie dodatkowo po dźwięku. Wykrywanie strzału po dźwięku jest domyślnie wyłączone; jeśli je włączysz, potrzebny jest dostęp do mikrofonu. Każde trafienie pojawia się w czasie rzeczywistym na wirtualnej tarczy i na liście trafień.
Jakość kamery, oświetlenie i drgania mogą prowadzić do błędów. Błędnych trafień nie da się niestety całkowicie uniknąć, zwłaszcza w trudnych warunkach (na zewnątrz itp.). Zwykłym przesunięciem palcem po ekranie możesz w każdej chwili rzucić okiem na tarczę (Real target).
Jeśli algorytm nie może rozpoznać trafienia, przez 6 sekund wyświetlany jest ostatni obraz z kamery.
Program pojedynku odpowiada przebiegowi czasowemu ISSF: 7 sekund tarcza schowana, 3 sekundy widoczna, pięć powtórzeń. Po zakończeniu serii aplikacja automatycznie ją ocenia. Wymaga to, aby tarcza była ponownie widoczna najpóźniej 3 sekundy po ostatnim obrocie. Trafienia nierozpoznane podczas serii pojedynku są oznaczane na liście trafień znakiem zapytania.
W miarę możliwości nie dotykaj smartfona, gdy strzelasz – każdy dotyk porusza lunetę i obraz z kamery.
Zadbaj o równomierne oświetlenie tarczy i unikaj odblasków oraz ostrych cieni. Tarcza musi być zamocowana stabilnie i jak najmniej drgać – w przeciwnym razie obraz z kamery się przesuwa, a rozpoznawanie na tym cierpi.
Użyj stabilnego statywu i ustaw lunetę obserwacyjną tak, aby wstrząsy na stanowisku były jak najmniejsze. Wyceluj lunetę centralnie w czarne pole tarczy.
Kamerę USB/UVC zakłada się na okular lunety obserwacyjnej i mocno mocuje. Musi być osadzona współosiowo, w przeciwnym razie obraz tarczy będzie przekrzywiony lub zaciemniony na brzegach (winietowanie).
Kamerę i smartfon łączy się kablem USB-C. Gdy tylko kamera zostanie podłączona, TargetSpotter uruchamia się automatycznie. Kamera USB jest przy tym samodzielnie rozpoznawana jako źródło obrazu i nie trzeba jej wybierać. Telefon pozostaje swobodnie ruchomy i może leżeć pod ręką na stole strzeleckim.
Zadbaj o kabel o wystarczającej długości i o naładowaną baterię – smartfon zasila również kamerę.
Ostrość, stopień powiększenia i ustawienie lunety obserwacyjnej najłatwiej sprawdzisz darmową aplikacją MScopes. Wyświetla ona bezpośrednio obraz z kamery USB, dzięki czemu możesz spokojnie ustawić ostrość i kadr, zanim uruchomisz TargetSpotter.
Otwórz aplikację i wybierz żądaną konkurencję.
Wybierz rodzaj tarczy i kaliber. Opcjonalnie można korzystać z wykrywania strzału po dźwięku. W wersji Free dostępne są tarcza 25 m precyzja oraz tarcza 10 m do pistoletu pneumatycznego.
Kalibracja to kluczowy krok: aplikacja rozpoznaje środek i pierścienie. Ustaw telefon i lunetę tak, aby tarcza znalazła się w obrazie z kamery, i stuknij „Kalibruj”.
Tarcza lub jej czarne pole powinny być widoczne na środku obrazu. Dla tarcz „Precyzja 25 m” i „Pistolet pneumatyczny 10 m” pierścienie 5–6 powinny być jeszcze w całości widoczne. Dla „Pojedynek 25 m” – białe poziome paski aż do pierścienia 7. WSKAZÓWKA: kalibrację możesz wypróbować także bez lunety, aby wyczuć, jaki obraz w wizjerze jest potrzebny. Po prostu stań ze smartfonem przed tarczą i znajdź optymalny kadr do udanej kalibracji.
Udaną kalibrację poznasz po czerwonym pierścieniu i czerwonym krzyżyku, które leżą dokładnie na czarnym polu. Jeśli nie wyglądają wiarygodnie, w ciągu 4 s stuknij NOWA i powtórz kalibrację. Jeśli wszystko jest OK, program automatycznie przechodzi dalej.
Jeśli program nie znajdzie żadnych charakterystycznych cech, wyświetlany jest obraz czarno-biały. Również w tym przypadku stuknij NOWA i powtórz kalibrację.
Aplikacja wykrywa strzały wizualnie, a na życzenie dodatkowo po dźwięku. Wykrywanie strzału po dźwięku jest domyślnie wyłączone; jeśli je włączysz, potrzebny jest dostęp do mikrofonu. Każde trafienie pojawia się w czasie rzeczywistym na wirtualnej tarczy i na liście trafień.
Jakość kamery, oświetlenie i drgania mogą prowadzić do błędów. Błędnych trafień nie da się niestety całkowicie uniknąć, zwłaszcza w trudnych warunkach (na zewnątrz itp.). Zwykłym przesunięciem palcem po ekranie możesz w każdej chwili rzucić okiem na tarczę (Real target).
Jeśli algorytm nie może rozpoznać trafienia, przez 6 sekund wyświetlany jest ostatni obraz z kamery.
Program pojedynku odpowiada przebiegowi czasowemu ISSF: 7 sekund tarcza schowana, 3 sekundy widoczna, pięć powtórzeń. Po zakończeniu serii aplikacja automatycznie ją ocenia. Wymaga to, aby tarcza była ponownie widoczna najpóźniej 3 sekundy po ostatnim obrocie. Trafienia nierozpoznane podczas serii pojedynku są oznaczane na liście trafień znakiem zapytania.
Smartfon możesz brać do ręki, przecież wisi tylko na kablu. Lunety i kamery natomiast nie dotykaj – każdy wstrząs przesuwa obraz tarczy.
Zadbaj o równomierne oświetlenie tarczy i unikaj odblasków oraz ostrych cieni. Tarcza musi być zamocowana stabilnie i jak najmniej drgać – w przeciwnym razie obraz z kamery się przesuwa, a rozpoznawanie na tym cierpi.
Wstępnie skonfigurowaną kamerę Wi-Fi ustawia się nad tarczą, obok niej lub przed nią, w odległości od 2 do 3 metrów. Ostrość i zoom ustaw tak, aby największa monitorowana tarcza wypełniała cały kadr.
Gdy kamera już działa, połącz smartfon z jej siecią Wi-Fi. Pod tym adresem możesz w każdej chwili wyświetlić aktualny obraz z kamery i sprawdzić lub skorygować jej ustawienie:
http://192.168.60.43:8080/snapshot.jpg
Uwaga: w niektórych modelach smartfonów musisz wyłączyć dane mobilne, aby ten adres dało się otworzyć.
Przy tej metodzie nie potrzebujesz lunety obserwacyjnej. Podczas treningu ustaw smartfon tak, aby wygodnie odczytywać z niego wyniki.
Otwórz aplikację i wybierz żądaną konkurencję.
Przy uruchomieniu aplikacji połączona sieć Wi-Fi jest rozpoznawana, a kamera automatycznie wybierana jako źródło obrazu.
Wybierz rodzaj tarczy i kaliber. Opcjonalnie można korzystać z wykrywania strzału po dźwięku. W wersji Free dostępne są tarcza 25 m precyzja oraz tarcza 10 m do pistoletu pneumatycznego.
Kalibracja to kluczowy krok: aplikacja rozpoznaje środek i pierścienie. Ustaw telefon i lunetę tak, aby tarcza znalazła się w obrazie z kamery, i stuknij „Kalibruj”.
Kadr, ostrość i zoom zostały już ustawione podczas konfiguracji kamery – tutaj kalibrujesz bezpośrednio na obrazie z kamery.
Tarcza lub jej czarne pole powinny być widoczne na środku obrazu. Dla tarcz „Precyzja 25 m” i „Pistolet pneumatyczny 10 m” pierścienie 5–6 powinny być jeszcze w całości widoczne. Dla „Pojedynek 25 m” – białe poziome paski aż do pierścienia 7. WSKAZÓWKA: kalibrację możesz wypróbować także bez lunety, aby wyczuć, jaki obraz w wizjerze jest potrzebny. Po prostu stań ze smartfonem przed tarczą i znajdź optymalny kadr do udanej kalibracji.
Udaną kalibrację poznasz po czerwonym pierścieniu i czerwonym krzyżyku, które leżą dokładnie na czarnym polu. Jeśli nie wyglądają wiarygodnie, w ciągu 4 s stuknij NOWA i powtórz kalibrację. Jeśli wszystko jest OK, program automatycznie przechodzi dalej.
Jeśli program nie znajdzie żadnych charakterystycznych cech, wyświetlany jest obraz czarno-biały. Również w tym przypadku stuknij NOWA i powtórz kalibrację.
Aplikacja wykrywa strzały wizualnie, a na życzenie dodatkowo po dźwięku. Wykrywanie strzału po dźwięku jest domyślnie wyłączone; jeśli je włączysz, potrzebny jest dostęp do mikrofonu. Każde trafienie pojawia się w czasie rzeczywistym na wirtualnej tarczy i na liście trafień.
Jakość kamery, oświetlenie i drgania mogą prowadzić do błędów. Błędnych trafień nie da się niestety całkowicie uniknąć, zwłaszcza w trudnych warunkach (na zewnątrz itp.). Zwykłym przesunięciem palcem po ekranie możesz w każdej chwili rzucić okiem na tarczę (Real target).
Jeśli algorytm nie może rozpoznać trafienia, przez 6 sekund wyświetlany jest ostatni obraz z kamery.
Program pojedynku odpowiada przebiegowi czasowemu ISSF: 7 sekund tarcza schowana, 3 sekundy widoczna, pięć powtórzeń. Po zakończeniu serii aplikacja automatycznie ją ocenia. Wymaga to, aby tarcza była ponownie widoczna najpóźniej 3 sekundy po ostatnim obrocie. Trafienia nierozpoznane podczas serii pojedynku są oznaczane na liście trafień znakiem zapytania.
Kamera musi pozostać nieruchoma – po kalibracji nie koryguj już jej ustawienia. Smartfon natomiast możesz swobodnie przesuwać i brać do ręki.